کرمان رصد - شهر بم که روزگاری از زیر آوار زلزله برخاسته بود، این بار با درخشش مرضیه جعفری، بانوی پرافتخار فوتبال ایران، بر بام آسیا ایستاد.

به گزارش خبرگزاری صداوسیمای مرکز کرمان ، بم، شهر نخلهای سربلند و ارگ کهنسال، روزگاری زیر آوار سهمگینترین زلزله نشست؛ زمین در سال ۱۳۸۲ چنان لرزید که گویی همه چیز را در خود فرو برد، خانهها فروریختند، کوچهها خاموش شدند و شهری که قرنها ایستاده بود، با زخمی عمیق روبهرو شد. اما بم، شهر تسلیم شدن نبود؛ از میان خاک و خاکستر برخاست، زخمهایش را به خاطره سپرد و دوباره ریشه دواند.

از دل همین سرزمین زخمخورده، بانویی برخاست که انگار سرسختی را از نخلهای بم و ایستادگی را از ارگ کهنسالش به ارث برده بود؛ مرضیه جعفری، مربی بمی که نامش را نه با ویرانی، بلکه با افتخار و قهرمانی به جهان معرفی کرد و برای دومین سال پیاپی بر قله مربیگری فوتبال زنان آسیا ایستاد.
دختری از دیار نخل و ارگ
مرضیه جعفری برواتی، متولد اول مهر ۱۳۶۱ در بم، از همان سرزمین تاریخی برخاسته که امروز نامش را با افتخاری تازه در فوتبال آسیا پیوند زده است.

او از شهری میآید که معنای از دست دادن و دوباره ساختن را با تمام وجود لمس کرده است؛ شهری که پس از زلزله ویرانگر سال ۱۳۸۲، با وجود همه دشواریها، زندگی را از نو آغاز کرد. جعفری نیز مسیر حرفهای خود را در شرایطی آغاز کرد که رسیدن به جایگاه امروز، نه راهی آماده داشت و نه امکاناتی بیدغدغه.
جعفری از ۱۷ سالگی قدم در مسیر مربیگری گذاشت و سال ۱۳۸۷ به تیم فوتبال زنان بم پیوست؛ تصمیمی که آغاز مسیری طولانی برای ساختن یکی از پرافتخارترین تیمهای فوتبال زنان ایران شد.
از دل محدودیتها تا ساختن یک قدرت فوتبالی
وقتی از موفقیتهای خاتون بم صحبت میشود، نمیتوان از سالها تلاش جعفری و مسیری که برای ساختن این تیم پیمود، گذشت.

داستان این تیم حتی به پیش از حضور در لیگ برتر بازمیگردد؛ پس از زلزله سال ۱۳۸۲، فوتبال زنان بم نیز ضربه سنگینی خورد و اعضای تیم آن روزها را از دست دادند. اما جعفری در سال ۱۳۸۳ برای احیای تیم تلاش کرد و با حمایت شهرداری بم، بار دیگر بازیکنان را گرد هم آورد تا فوتبال در شهری که زخمهای سنگینی بر تن داشت، زنده بماند.
او بهجای انتخاب مسیرهای آسان، در بم ماند، استعدادها را پرورش داد و تیمی ساخت که بهتدریج به قدرت اول فوتبال زنان ایران تبدیل شد.
تیم بم در سال ۱۳۸۷ وارد رقابتهای دسته دوم و سپس دسته اول شد و در سال ۱۳۸۸ به لیگ برتر راه یافت. نخستین حضور در لیگ برتر با کسب مقام سوم همراه بود و از سال ۱۳۹۰ نخستین قهرمانی این تیم رقم خورد.

از آن پس، مسیر افتخارآفرینی ادامه یافت و خاتون بم به تیمی تبدیل شد که قهرمانیهایش دیگر اتفاقی نبود.
کارنامه جعفری با این تیم، ۱۲ قهرمانی لیگ برتر فوتبال زنان ایران و دو نایبقهرمانی است؛ افتخاراتی که او را به پرافتخارترین مربی فوتبال زنان کشور تبدیل کرده است. خاتون همچنین پنج فصل پیاپی قهرمان لیگ برتر شده و رکوردی درخشان در فوتبال زنان ایران به ثبت رسانده است.
این قهرمانیها تنها جامهایی در ویترین یک باشگاه نیستند؛ پشت هرکدام، سالها تمرین، رقابت، عبور از کمبودها و تلاش برای زنده نگه داشتن و توسعه فوتبال زنان بم قرار دارد.

خاتون بم؛ نامی فراتر از مرزهای ایران
جعفری به قهرمانی در لیگ داخلی بسنده نکرد و بارها تیمش را به رقابتهای باشگاهی فوتبال زنان آسیا رساند تا نام بم در کنار باشگاههای مطرح قاره قرار بگیرد.
خاتون بم در سال ۲۰۲۲ به مقام نایبقهرمانی رقابتهای باشگاهی زنان آسیا رسید؛ افتخاری که جایگاه فوتبال زنان ایران را در سطح قاره ارتقا داد. این تیم در سالهای ۲۰۲۲ و ۲۰۲۳ نیز در رقابتهای باشگاهی آسیا حضور داشت و در نخستین دوره لیگ قهرمانان زنان آسیا در فصل ۲۰۲۴-۲۰۲۵ به جمع هشت تیم برتر راه یافت.
خاتون با تداوم حضور در رقابتهای آسیایی، برای پنجمین بار به مرحله نهایی مسابقات باشگاهی زنان قاره رسید و نام خود را در میان باشگاههای باسابقه این رقابتها ثبت کرد.
ساختن چنین تیمی، حاصل یک موفقیت مقطعی نیست؛ نتیجه سالها اعتماد به استعدادهای بومی، حفظ انسجام تیمی و تلاش مستمر برای پیشرفت فوتبال زنان است.

از نیمکت خاتون تا پیراهن ملی
موفقیتهای جعفری سرانجام او را به یکی از مهمترین مسئولیتهای فوتبال کشور رساند. در سال ۱۴۰۴، هدایت تیم ملی فوتبال زنان ایران به او سپرده شد تا تجربه سالها مربیگری در سطح باشگاهی را در عرصه ملی به کار بگیرد.
یکی از مهمترین دستاوردهای او با تیم ملی، صعود به جام ملتهای فوتبال زنان آسیا ۲۰۲۶ بود؛ اتفاقی ارزشمند برای فوتبال زنان ایران که بار دیگر تواناییهای فنی این مربی را در سطح ملی به نمایش گذاشت.
جعفری با حضور همزمان در تیم ملی و خاتون بم، فصل تازهای از فعالیت حرفهای خود را آغاز کرد؛ مسیری که در کنار کارنامه پرافتخار باشگاهی، جایگاه او را در فوتبال زنان ایران و آسیا پررنگتر کرد.

دو بار بر قله فوتبال زنان آسیا
اما افتخارآفرینیهای جعفری به مرزهای ایران محدود نماند. در سال ۲۰۲۵، نام او در مراسم برترینهای فوتبال آسیا در ریاض بهعنوان بهترین مربی زن سال قاره اعلام شد؛ افتخاری تاریخی که او را به نخستین مربی ایرانی برنده این جایزه تبدیل کرد.
امروز، پنجشنبه ۲۸ آبان ۱۴۰۵، بار دیگر نام جعفری در میان برترینهای فوتبال آسیا درخشید. او در مراسم انتخاب بهترینهای سال ۲۰۲۶ در بانکوک تایلند، با پشت سر گذاشتن پارک یون جئونگ از کره جنوبی و ما ژیائوژو از چین، برای دومین سال پیاپی عنوان بهترین مربی زن فوتبال آسیا را به دست آورد.

این موفقیت، جعفری را در جمع معدود چهرههایی قرار داد که توانستهاند این جایزه معتبر را در دو سال متوالی کسب کنند.
دو بار انتخاب بهعنوان بهترین مربی زن آسیا، حاصل مسیری است که از بم آغاز شد؛ از تیمی که با تلاش و پشتکار ساخته شد، به قهرمانیهای پیاپی رسید و سرانجام نام مربیاش را در معتبرترین محافل فوتبال قاره مطرح کرد.

بم؛ قصهای که هنوز ادامه دارد
شاید میان قصه بم و قصه جعفری شباهتی عمیقتر از یک همشهری بودن وجود داشته باشد؛ هر دو طعم تلخ فرو ریختن را چشیدهاند، اما هیچکدام پایان خود را در ویرانهها جستوجو نکردهاند.
بم از دل خاکستر دوباره قد کشید و جعفری از دل محدودیتها، شکستها و دشواریها راهش را تا بلندترین قله مربیگری فوتبال زنان آسیا باز کرد. یکی با نخلهای سربلند و ارگ تاریخیاش نماد ایستادگی شد و دیگری با تیمی که ساخت و جامهایی که به دست آورد، روایت تازهای از توانمندی زنان این سرزمین نوشت.

امروز وقتی نام بم در رسانههای ورزشی جهان طنینانداز میشود، دیگر تنها تصویر ارگ تاریخی و خاطره زلزله ویرانگر در ذهنها نقش نمیبندد؛ نام بانویی نیز در کنار این میراث ایستاده که دو سال پیاپی بر بام فوتبال زنان آسیا قرار گرفته است.
بم این بار از دل خاطره تلخ زلزله، قصهای تازه برای جهان روایت میکند؛ قصه شهری که دوباره برخاست و بانویی که از همان خاک، تا بلندای فوتبال آسیا قد کشید.
✍️گزارش از: مریم سادات بهادر