کرمان رصد - فارس / متن پیش رو در فارس منتشر شده و بازنشرش در آخرین خبر به معنای تاییدش نیست
بازی جدید شرکت اکتیویژن با ارائه روایتی که خویشتن‌داری آمریکا را زمینه‌ساز فاجعه و مداخله نظامی را تنها راه مقابله با دشمنان نشان می‌دهد، بار دیگر این پرسش را مطرح کرده است که آیا بازی‌های ویدئویی در حال آماده‌سازی ذهن نسل جوان برای پذیرش جنگ‌های بعدی واشنگتن هستند؟
بیش از دو دهه است که مجموعه بازی‌هایCall of Duty بر دنیای بازی‌های تیراندازی اول‌شخص سلطه دارد و بیش از ۵۰۰ میلیون نسخه در سراسر جهان فروخته است. آنچه در سال ۲۰۰۳ به‌عنوان بازنمایی سینمایی و نفس‌گیر برخی از نبردهای جنگ جهانی دوم آغاز شد به‌تدریج به خیال‌پردازی نظامی فراگیری در سبک واشنگتن تبدیل شده است.در این جهان میلیون‌ها بازیکن، ژئوپلیتیک را از دریچه نگاه واشنگتن تجربه می‌کنند، آن‌هم همراه با دشمنان آشنای آن، توجیهات همیشگی برای مداخله نظامی و هشدارهایی درباره خطرات عقب‌نشینی آمریکا از نقاط مخالف جهان.جدیدترین قسمت این مجموعه یعنی Modern Warfare 4، این الگو را به سطحی بی‌سابقه می‌برد و بازیکنان را وارد جهانی می‌کند که در آن، بی‌رحمی کره شمالی و توسعه‌طلبی روسیه ثبات جهانی را تهدید می‌کنند و در مقابل، قدرت نظامی آمریکا همچنان تنها راه‌حل ضروری و اجتناب‌ناپذیر معرفی می‌شود.طبق گزارش وبگاه Responsible Statecraft، این رویکرد در این مجموعه بازی تازگی ندارد. در نسخه سال ۲۰۱۹ آن، بازیکنان با پیامدهای کشتار روسیه در امتداد بزرگراهی خیالی به نام «بزرگراه مرگ» در سرزمین خیالی اورزیکستان مواجه می‌شوند؛ روایتی تحریف‌شده و وارونه از قتل‌عام واقعی نیروهای عراقی در حال عقب‌نشینی به دست ائتلاف آمریکا در سال ۱۹۹۱.
در این مجموعه بازیکنان دائماً در حال تعقیب و ترور رهبران سیاسی و نظامی هستند؛ شخصیت‌هایی با نام‌هایی که آشنا به نظر می‌رسند.فصل انتشار بازی‌ها در پاییز به فرصتی برای شرکت اکتیویژن تبدیل شده تا نشان دهد در منوی اشتهای سیری‌ناپذیر محافل سیاسی و نظامی آمریکا برای رویارویی نظامی، چه چیزی در انتظار مخاطبان است. محصول امسال، کره شمالی است.
داستان‌سرایی درباره کره‌شمالی
داستان بازی جدید اکتیویژن با ایفای نقش یک سرباز کره جنوبی به نام «پارک هیون جون» آغاز می‌شود. او در حال گذراندن شبی عادی در کنار همقطارانش و تفنگداران دریایی آمریکایی است که کره شمالی بدون هیچ تحریک قبلی، تهاجمی تمام‌عیار علیه کره جنوبی آغاز می‌کند. حمله با قطع برق در سراسر شهر شروع می‌شود و سپس حمله‌ای ویرانگر به یک بازار شلوغ و غیرنظامی صورت می‌گیرد که به کشته شدن سربازان و غیرنظامیان منجر می‌شود.
سپس روایت داستان پنج روز به عقب بازمی‌گردد؛ به کره شمالی‌ای که در سوگ مرگ رهبر دیرینه خود به سر می‌برد. پس از یک کودتا و کشته‌شدن رهبر جوان، دختر خون‌ریز و جنایتکار جنگی او جایگزین برادرش می‌شود. جالب است همزمان با انتشار این بازی، شایعه مرگ «کیم جون اونگ» رهبر کره‌شمالی منتشر شد.این بار بازیکن در نقش یک سرباز کره شمالی قرار می‌گیرد و با این دختر ملاقات می‌کند؛ مأموریتی خشونت‌بار که بار دیگر جایی برای تخیل باقی نمی‌گذارد. در جریان جست‌وجو برای یافتن یک فراری، شما و همرزمانتان به یک روستا یورش می‌برید و غیرنظامیان کره شمالی را به دلیل داشتن دستگاه‌های غیرقانونی پخش موسیقی، رمان و داروهای قلبی شکنجه می‌کنید. سپس، پس از آنکه خواهر رهبر کره شمالی شما را وادار می‌کند آن فرد فراری را به دار بیاویزید، تمام اهالی روستا به اتهام پناه دادن به او قتل‌عام می‌شوند.نگارنده تصریح کرده که هنگام تماشای گیم‌پلی این مأموریت، به یاد قتل‌عام مردم عراق در بغداد به دست شرکت امنیتی بلک‌واتر افتاده «اما مخاطبان هدف این بازی چنین ارتباطی برقرار نخواهند کرد.»
عقب‌نشینی آمریکا و پیشروی روسیه
در همین حال، ملی‌گرایان افراطی روسیه که به کره شمالی در جنگ علیه کره جنوبی کمک می‌کنند، از عقب‌نشینی نیروهای نظامی آمریکا از مواضع راهبردی در اطراف دریای سیاه و کشور خیالی اورزیکستان نیز بهره‌برداری می‌کنند و به منطقه غرب آسیا یورش می‌برند.عوامل آمریکایی از اینکه واشنگتن دستاوردهای آنها در خارج از کشور را رها می‌کند، خشمگین هستند. هنگامی که یکی از آنها می‌پرسد چرا سیاست‌گذاران در حال از بین بردن تمام دستاوردهای ارزشمندشان هستند، دیگری توضیح ساده‌ای ارائه می‌دهد: «این یک نظام معیوب است.»پیامدهای این نظام چند لحظه بعد چنین بیان می‌شود: «روسیه در حال پیشروی و تصرف سرزمین‌هاست. ما عقب‌نشینی می‌کنیم و آنها وارد می‌شوند.»
در این بازی شخصیت محوری که تهاجم کره شمالی به همسایه جنوبی را روایت می‌کند، فردی به نام «آچر» است که از اوبه‌عنوان وزیر دفاع روسیه یاد می‌شود.طبق این گزارش، به نظر می‌رسد منظور از نظام معیوب، همان فرایندی است که به مردم آمریکا و نمایندگان منتخب آنها اجازه می‌دهد درباره تعهدات نظامی واشنگتن در خارج از کشور پرسش کنند. در شرایطی که آمریکایی‌ها بیش از پیش در حال مواجهه با پیامدهای فاجعه‌بار چندین دهه مداخله‌گرایی هستند و درباره عاقلانه بودن ورود به درگیری‌های نظامی بیشتر در اوکراین، تایوان و ایران بحث می‌کنند، اکتیویژن هشداری آشنا از محافل سیاسی و نظامی واشنگتن ارائه می‌دهد: خویشتن‌داری آمریکا فقط دشمنان ما را جسورتر می‌کند.
دشمنان همیشگی در روایت سیاست خارجی آمریکا «راجر استال» استاد دانشگاه جورجیا که درباره پیوند میان صنعت نظامی و سرگرمی مطالعه می‌کند، در این مجموعه بازی الگویی آشنا می‌بیند.او می‌گوید: «دشمنان، همان‌طور که انتظار می‌رود، دقیقاً همان دشمنانی هستند که روایت‌های رسمی سیاست خارجی آمریکا را شکل می‌دهند.»
استال معتقد است این مجموعه بازی، روایتی قدرتمند را پیش می‌برد که به مداخله‌گرایی آمریکا اجازه می‌دهد از زیر بار پاسخ‌گویی شانه خالی کند. در اواخر داستان بازی، مخاطبان درمی‌یابند که خویشتن‌داری آمریکا تقریباً اروپا را تا آستانه یک فاجعه پیش برده بود. پس از آنکه کره شمالی از سلطه دیکتاتور خود یعنی «ری جو یونگ» خواهر رهبر پیشین آزاد می‌شود مشخص می‌شود که کل تهاجم کره شمالی در واقع میدان آزمایش روسیه برای یک سلاح پالس الکترومغناطیسی (EMP) بوده است.
طرح نهایی که ملی‌گرایان افراطی روسیه آن را سازمان‌دهی کرده‌اند، استفاده از همین فناوری برای فتح اروپا بوده است؛ طرحی که قرار بوده با اوکراین و لهستان آغاز شود و در نهایت به انگلیس برسد.بازی با یک صحنه نبرد دراماتیک به پایان می‌رسد که در آن بازیکن مردی را به قتل می‌رساند که به نظر می‌رسد وزیر دفاع روسیه باشد.در طول بازی، بازیکنان برای گرفتن مجموعه‌ای از تصمیم‌ها آزادی عمل دارند؛ از انتخاب برند نودل در یک فروشگاه کوچک کره‌ای گرفته تا اینکه به چه شیوه‌ای و برای چه مدتی با غیرنظامیان کره شمالی بازی کنند و آنها را تحت آزار قرار دهند.با این حال، این انتخاب‌ها تأثیر چندانی بر روایت کلان بازی ندارند، بلکه روایت بازی از پیش برای بازیکن تعیین شده است.
«متیو آلفورد» پژوهشگر حوزه پیوند صنعت نظامی و سرگرمی، این توهم انتخاب را به‌اختصار چنین توصیف می‌کند: «بازیکن در چارچوب سیاسی‌ای که اجازه زیر سؤال بردنش را ندارد، از آزادی تاکتیکی برخوردار است؛ اینکه چگونه بجنگیم، تعاملی و قابل انتخاب است، اما اینکه چرا می‌جنگیم، از پیش تعیین شده است.»استال این پرسش را مطرح می‌کند که اگر روس‌ها یا کره شمالی بازی‌ای به همین اندازه محبوب تولید می‌کردند که در آن بازیکنان عملیات مخفیانه‌ای برای نفوذ به واشنگتن و ترور رئیس‌جمهور آمریکا انجام می‌دادند، واکنش آمریکایی‌ها چه بود؟ آیا کسی چنین چیزی را صرفاً یک بازی ویدئویی دیگر می‌دانست؟
شکل‌دهی جنگ‌های آینده
اکتیویژن همچنین از «مستربیست» محبوب‌ترین تولیدکننده محتوای یوتیوب، برای تبلیغ جدیدترین خیال‌پردازی نظامی خود استفاده کرده است.این شرکت یک مسابقه یک میلیون دلاری ترتیب داده که تاکنون نزدیک به ۵۰ میلیون بازدید جذب کرده است.این نمایش بازی ویدئویی با صحنه‌ای به پایان می‌رسد که در آن شرکت‌کنندگان برای سوار شدن به یک بالگرد شینوک با یکدیگر رقابت می‌کنند؛ بالگردی که از پای مجسمه‌ای عظیم به پرواز درمی‌آید. این مجسمه شباهت هولناکی به «کیم جونگ اون» رهبر کنونی کره شمالی، دارد.طبق گزارش این وبگاه آمریکایی، در شرایطی که جوانان یعنی مخاطبان اصلی این بازی به‌تدریج در حال زیر سؤال بردن میراث سیاست خارجی فاجعه‌بار آمریکا در دو دهه گذشته هستند، این بازی به‌شدت کهنه و متعلق به گذشته به نظر می‌رسد.این بازی، خیال‌پردازی بسته‌بندی‌شده‌ای از جهانی ارائه می‌دهد که در آن خویشتن‌داری آمریکا به فاجعه منجر می‌شود، دشمنان واشنگتن شرارتی جبران‌ناپذیر و سیری‌ناپذیر دارند و مداخله نظامی آمریکا تنها راه‌حل قابل تصور برای مهار این شرارت است.چنین روایتی، اگر مورد بررسی و پرسشگری قرار نگیرد، می‌تواند زمانی که بازیکن دسته بازی را زمین می‌گذارد، انرژی او را برای جنگیدن دوباره تجدید کرده باشد، تخیلش را تسخیر کرده باشد و رضایت او را برای جنگ بعدی آمریکا از پیش شکل داده باشد.