کرمان رصد - اوباما رئیس جمهور اسبق آمریکا گفت: بعد از ۷ ماه، به متحدان و پایگاه‌های ما حمله شده، آمریکایی‌ها کشته شدن، صد‌ها آمریکایی زخمی شدن و حالا ایران عملاً قدرت وتو بر تنگه هرمز رو داره.
به گزارش خبرگزاری صدا و سیما ، متن کامل مقدمه تحلیلی خبر ۲۱ سیما در یک شنبه ۳ آبان به شرح زیر است:
ایران اکنون، یه حق وتو داره! کجا؟ در تنگه هرمز. این حرف رو، نه یک مقام و مسئول ایرانی، یا کارشناس و تحلیلگر ایرانی، که اوباما رئیس جمهور اسبق آمریکا گفته. اوباما که از پیامد‌های سیاست جنگ افروزانه ترامپ انتقاد میکرده گفته یادتونه که میگفتن این بهترین جنگ تاریخه و همه چی عالی پیش میره؟ خب، حالا بعد از ۷ ماه، وضع جنگ چطوره؟ به متحدا و پایگاه‌های ما حمله شده، آمریکایی‌ها کشته شدن، صد‌ها آمریکایی، زخمی شدن و حالا ایران، عملاً قدرت وتو بر تنگه هرمز رو داره.
"داریو فابری" تحلیلگر ارشد ژئوپلیتیک هم گفته: غرب با ابرپیشرفته‌ترین فناوریها، کنترل حیاتی‌ترین گلوگاه کره زمین رو، به ایران واگذار کرد، شکست کنترل بر دریاها، یعنی پایان عصر جهانی سازی به سبک آمریکایی.
اما منظور از حق وتو ایران در تنگه هرمز چیه؟ یعنی توان اثرگذاری ایران، بر محاسبات طرفای مقابل، بویژه آمریکا. اینکه تصمیم گیران آمریکایی و ترامپ جانی، بدونن، تشدید درگیری یا جنگ جدید، ممکنه هزینه هاش، فراتر از تصورشون باشه و علاوه بر کاهش هر چه بیشتر آزادی عمل راهبردی آمریکا، معیشت روزمره مردم آمریکا رو تحت فشار بذاره.
همین مباحث مهمه که سیاست داخلی آمریکا رو در آستانه انتخابات میاندوره‌ای کنگره، متاثر کرده و شخصیت‌ها و اندیشکده‌ها رو برای خروج از جنگ، به صحنه آورده. مثل اندیشکده شورای روابط خارجی آمریکا که سه گزینه رو پیش روی دولت ترامپ گذاشته: از سرگیری حملات، تشدید فشار اقتصادی یا ادامه تلاش‌های دیپلماتیک. تحلیلگران اندیشکده شورای روابط خارجی آمریکا، در نهایت این طور نتیجه گرفتن که هیچ کدوم از این گزینه ها، بدون هزینه و خطر نیست، چون میتونه درگیری‌ها رو در منطقه گسترش بده و قیمت انرژی رو، بالاتر ببره و فشار بر اقتصاد جهانی رو، بیشتر هم کنه. حالا یه پرسش اساسی در محافل سیاسی- رسانه‌ای، بخصوص در غرب مطرحه: اگه اونطور که محافل صهیونی و دارو دسته ترامپ، هر از چندی به زبون میارن که در یه جنگ دو سه روزه میتونن، کار ایران رو تموم کنن، پس چرا در جنگ ۴۰ روزه نتونستن این کارو کنن؟ در ثانی اگه جنگ قرار بود خیلی سریع و کم هزینه باشه، چرا اینقدر در محافل سیاسی آمریکا، درباره راه خروج از این وضع، بحث و گفت‌و‌گو میشه؟
در هر صورت، موضع ایران مشخصه و تغییر نکرده. این موضع، امروز بازم از زبان آقای قالیباف، در مجلس گفته شد: اینکه حرف ما، همون حرف قبلی و شروط هفتگانه اس که در واقع رد مطلبی بود که برخی رسانه‌ها مثل العربیه درباره تنگه هرمز و کوتاه اومدن ایران از موضع اش گفته بودن. رئیس مجلس در کنار اینا، مسائل روزمره زندگی مردم، از جمله حمایت از معیشت خانوار‌ها رو یادآوری کرده، چرا که تاب آوری و ایستادگی ملی، بخشی از توان کشور، برای عبور سرافرازنه از این مرحله تاریخیه. چنانکه تا حالا بوده و بقول "ولیِ نصر"، استاد دانشگاه جانز هاپکینز، ایستادگی دولت و ملت ایران، یکی از بزرگترین شگفتی‌های این جنگ بوده.
شگفتی‌ای که این روزا و شبا، علاوه بر خیابونا و میدونا، در تنگه هرمز هم نوشته میشه. در واقع اونچه اوباما، دشمن ما درباره حق وتوی ایران بر تنگه هرمز گفته، برگردان امروزی صحبت‌های چند ماه قبل رهبر معظم انقلاب اسلامی، درباره اهرم تنگه هرمزه. حالا این اهرم رو، فراتر از یه ابزار فشار موقتی، باید به یه حق وتوی پایدار تبدیل کرد. تنگه‌ای که میتونه نقاط درد اساسی آمریکا و اقتصاد جهانی رو، هدف بگیره و پیچ تاریخی رو، به نفع ملت ایران برگردونه.
درود بر ملت مقاوم ایران.
نویسنده: آمنه سادات ذبیح پور