کرمان رصد - سید محمدرضا خاقانی؛ معلم نمونه کشوری اظهار کرد: هدفم همیشه این است که کلاس را به محیطی جذاب، پویا و مشارکتی تبدیل کنم تا دانشآموز حس مفید بودن و خلاقیت را تجربه کند.
به گزارش مرکز اطلاع رسانی و روابط عمومی وزارت آموزش و پرورش، سید محمدرضا خاقانی ؛ معلم نمونه کشوری، دبیر تخصصی درس «کار و فناوری» و هنرآموز رشته کامپیوتر با 20 سال سابقه تدریس در استان گیلان، در برنامه چهره نگاری شایسته معلم این مرکز از عشق و تعهد معلمی، دلایل موفقیت خود و نوآوریهای آموزشیشان گفت و به بیان تجربیات خود و توصیههایی برای ارتقای نظام تعلیم و تربیت پرداخت .
در ادامه متن این گفت و گو آمده است :
سید محمدرضا خاقانی، دبیر تخصصی درس «کار و فناوری» در مقطع متوسطه اول و هنرآموز رشته کامپیوتر در متوسطه نظری هستم. حدود 20 سال سابقه تدریس دارم و در حال حاضر در استان گیلان، شهرستان صومعهسرا، منطقه تولمات مشغول فعالیت هستم. در دبیرستانهای پروفسور حسابی و شهید ولیمحمدی گوراب تدریس میکنم و در هر دو دورهی متوسطه اول و دوم فعالیت دارم .
دلایل انتخاب و مفهوم موفقیت
به باور من، عشق به معلمی مهمترین دلیل این انتخاب بوده است. معلمی برای من شغل نیست؛ یک عشق و تعهد است که زمان نمیشناسد. در هر ساعت از شبانهروز آمادهام به دانشآموزان و همکارانم کمک کنم. همواره سعی کردهام از روشهای خلاقانه و فناورانه در تدریس استفاده کنم تا کلاس برای دانشآموزان جذابتر باشد ..
در کنار این، به رشد شخصی و علمی بسیار اهمیت میدهم و در وبینارها، همایشها و دورههای آموزشی شرکت میکنم تا همیشه بهروز باشم. انتخاب به عنوان معلم نمونه، برای من آغاز مسئولیتی سنگینتر است؛ چراکه باید بیش از پیش مراقب رفتار و گفتار خود باشم تا الگوی شایستهای برای دانشآموزان و همکاران باشم. این موفقیت را آغاز راهی تازه برای رشد و خدمت بیشتر میدانم .
نوآوریها و روشهای آموزشی خاص
در تدریس از فناوریهای نوین آموزشی و نرمافزارهای تخصصی مرتبط با درس استفاده میکنم. تلاش میکنم یادگیری را از قالب تئوری خارج کرده و به کار عملی و مهارتمحور نزدیک کنم.همچنین برای جبران کمبود تجهیزات در مدارس، از امکانات شخصی خودم در کارگاهها بهره میبرم تا دانشآموزان بتوانند تجربه عملی بهتری کسب کنند. هدفم همیشه این است که کلاس را به محیطی جذاب، پویا و مشارکتی تبدیل کنم تا دانشآموز حس مفید بودن و خلاقیت را تجربه کند .
چالشهای مسیر حرفهای
در ابتدای خدمت، یکی از چالشهای من فاصله زیاد خانه تا مدرسه بود که با وجود سختی، آن دوران پر از تجربههای ماندگار شد. چالش دیگر، کلاسهای پرجمعیت و کمبود امکانات کارگاهی بود.برای غلبه بر این مسئله، با همکاری اولیاء و همکاران سعی در تهیه و ساخت وسایل آموزشی داشتم و در بسیاری موارد با هزینه شخصی امکاناتی برای کلاس فراهم کردم. باور دارم که معلم باید حتی در محدودیتها، راه رشد را پیدا کند .
پیشنهادات برای ارتقای آموزش و پرورش
به نظر من، نخست باید شأن و جایگاه معلمی در جامعه بیش از پیش تقویت شود؛ زیرا معلم محور اصلی رشد جامعه است.دوم، همکاران باید خود را توانمند و بهروز نگه دارند؛ خصوصاً در شرایط امروز که فناوری و هوش مصنوعی وارد عرصه آموزش شده است. بهجای مقابله با فناوری، باید از آن بهعنوان ابزار توانمندسازی استفاده کرد.همچنین باید مدارس را به تجهیزات کارگاهی و هوشمندسازی مجهز کرد تا آموزش، کاربردیتر شود. پیشنهاد دیگرم کاهش حجم تئوری کتابهای درسی و حرکت به سوی آموزش مهارتمحور است تا دانشآموزان در عمل یاد بگیرند، نه صرفاً از حفظ کتابها .
خاطرهای از عشق و تعهد معلمی
در یکی از سالها، دانشآموز بسیار باادب و بااستعدادی داشتم که علاقه زیادی به فناوری داشت. روز آخر امتحانات از من خواست نرمافزاری را برایش فراهم کنم تا در تابستان تمرین کند. متأسفانه بهدلیل خستگی و ناراحتی از یک اتفاق دیگر، با لحنی تند از او خواستم بعداً مراجعه کند. چند روز بعد، در سفری خانوادگی به سمت مشهد در حادثهای او و خانوادهاش جان باختند. آن حادثه برای من درسی بزرگ بود.از آن روز به بعد، تصمیم گرفتم هیچگاه “نه”نگویم به درخواست دانشآموزی که در مسیر یادگیری قدم گذاشته است. حتی در دوران کرونا، ساعت 4 صبح برای یکی از دانشآموزان که باید در اجرای کشوری شرکت میکرد، از راه دور ویندوز کامپیوترش را تعویض کردم تا موفق شود. همیشه معتقدم عشق به معلمی یعنی حضور بیقید و شرط برای رشد دانشآموزان.